Ain’t no mountain high enough

Vorig jaar liep ik voor het eerst de bergcross in Amersfoort. De locatie, boven op de hoogste heuvel in Amersfoort, was toen voor mij nog onbekend terrein. Wat had ik mij van tevoren verkeken op het parcours. Dit jaar wist ik beter en ik wilde revanche. Helaas moest ik er alleen voor gaan. Ilona kon op het laatste moment toch niet mee, omdat haar dienst in het ziekenhuis werd verschoven. Kreeg ik mijn revanche? Lees het hieronder.

DSC_0216

Aangekomen bij de watertoren haal ik mijn startnummer en laat ik mijn jas achter in de omkleedtent. Vorig jaar liep ik warm langs de Utrechtse weg, bang om de start niet weer terug te kunnen vinden, maar een heel andere ondergrond dan de race zelf. Deze keer koos ik voor het bos zelf. Na de regenval van de afgelopen nacht was het best modderig, dus was ik blij dat ik mijn trailschoenen had aangetrokken. Met de marathon over acht weken kijk ik wel uit dat ik uitglijd in de modder, dus ga ik niet voluit.

DSC_0264

Langzaamaan verzamelen de deelnemers aan de wedstrijdloop zich in de omkleedtent en aan de start. Om mij heen kijkend zie ik maar een enkele dame en het omgeroepen aantal van 70 deelnemers tel ik niet. Ik ben de enige loper vanuit de 033 running crew. Voor ik het weet mag ik starten. Na een stuk rechtdoor komt de eerste bocht en de eerste stijle klim. Dit voelt zoveel makkelijker dan een jaar geleden. Ik vind een lekker tempo en de eerste ronde gaat mij goed af. Na 11 minuten en 22 seconden loop ik langs de start om te beginnen aan ronde 2.

DSC_0263

In ronde 2 begin ik het toch iets zwaarder te krijgen op de klimmetjes. De krachttraining van gisteravond zit nog in mijn benen. Met nog één ronde te gaan laat ik mijn tempo iets zakken. De vrijwilligers onderweg houden de stemming er goed in. Er lopen maar weinig andere deelnemers bij mij in de buurt, dus de aanmoedigingen zijn erg fijn. Met een rondetijd van 12 minuten en 15 seconden ben ik tevreden.

2019-02-10 13.14.11

Met nog een ronde te gaan is het bijna onmogelijk dat ik mijn tijd van vorig jaar niet verbeter. Omdat ik de afgelopen ronde mijn tempo iets heb laten zakken heb ik genoeg energie over om de laatste ronde te versnellen. Klimmen en dan weer dalen en binnen de kortste keren ben ik een heleboel bochten verder. Met nog een paar honderd meter te gaan komt de langste klim. Ook nu heb ik het zwaar, maar ik loop door omdat ik weet dat ik bijna bij de finish ben. De laatste ronde liep ik in 11 minuten en 58 seconden, wat na drie rondes neerkomt op een eindtijd van 35:35 minuten. Bijna 5 minuten sneller dan vorig jaar. Ik ben benieuwd hoeveel minuten ik komend jaar van mijn tijd weet af te schaven als ik terugkom met Ilona voor haar revanche.

Liefs,

Valerie

P.S. Leuk detail: Ik koos onopzettelijk dezelfde outfit als vorig jaar, alleen dan korte mouwen in plaats van lange. Kijk voor jezelf 😉

Advertenties

Een gedachte over “Ain’t no mountain high enough

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: